درخت کیوی بومی مناطق مرکزی و جنوب غربی چین میباشد. ولی اصلاح آن در اوایل قرن بیستم در کشور نیوزیلند صورت گرفته و به سایر نقاط جهان گسترش یافته است. کیوی از میوه های نیمه گرمسیری و خزان کننده محسوب میشود که مقاومت آن به سرما بیشتر از مرکبات است و احتیاج به رطوبت و آب زیادی دارد. منطقه کشت کیوی در ایران منحصر به سواحل دریای خزر میباشد. نظر به اینکه محصول کیوی تا اواخر پاییز برداشت میشود لذا در مناطق که سرمای زودرس زمستان در اواخر پاییز بروز می کند به محصول آن خسارت فراوان وارد میکند.