آتشک بیماری میوه گلابی

بیماری میوه گلابی از بیماریهای خطرناک باکتریایی محسوب میشود. که برای اولین بار در نیویورک گزارش شد. سپس در اروپا و سایر کشورهای میوه خیز شیوع پیدا کرد. در کشورمان نیز بیماری آتشک گلابی برای نخستین بار در سال ۱۳۶۸ روی میوه گلابی در منطقه برغان کرج گزارش گردید.

بیماری فایر بلایت یا سوختگی آتشی در حال حاضر در نواحی قزوین، کرج، ارومیه، تبریز، زنجان، مشهد، فارس و مرکزی روی درخت سیب و مخصوصاً گلابی باعث خسارت میشود. علائم اولیه بیماری میوه بعد از شکوفایی گلها، روی گلهای آلوده ظاهر و گلها بصورت آبسوخته درمیآیند. بسرعت چروک و برنگ قهوه ای متمایل به سیاه درمی آیند. یا گسترش بیماری میوه رشد میوه ها به تاخیر میافتد. برگها به رنگ قهوه ای متمایل به سیاه در میاید. آلودگی یا بیماری میوه از طریق دمگل انجام میگیرد.

عامل بیماری آتشک در حاشیه شانکرهایی که در سال قبل روی درخت گلابی یا درختان دیگر بصورت عفونی درآمد و در همان سال زمستان گذارنی میکند. در بهار سال بعد، این باکترها فعال و به بیرون تراوش میکنند. باکتریهای عامل بیماری بوسیله باران، باد یا حشرات انتقال مییابند. جهت مقابله با این بیماری باید در طول زمستان قسمتهای مبتلا را ۱۰ سانتیمتر پایینتر از محل عفونی قطع نمود.

بررسی هفتگی باغ در فصل بهار و تابستان و حذف سیخکها و اندامهای عفونی به کاهش میزان خسارت کمک میکند. استفاده از پایه مقاوم و به بیماری و کاهش سطح مایه اولیه بیماری و سمپاشی بموقع درختان با باکتری کشهای مناسب تا حدود زیادی میتواند روی روند بیماری تاثیر بازدارنده داشته باشد.

مشاهده فیلم باغبانی و هرس  در اپارات هورس

سفیدک بیماری میوه سیب و گلابی

این بیماری میوه در باغات سیب و گلابی رایج و در شرایط مناسب آب و هوایی به درختان آسیب برساند. معمولترین روش مبارزه با سفیدک سیب توسط باغداران استفاده از قارچ کشهاست. بیماری سفیدک سطحی در سال ۱۸۷۱ میلادی در ایران توسط رابن هورست از نواحی لرستان جمع آوری میشود.

میزان خسارت بیماری میوه مزبور بعد از بیماری لکه سیاه قرار داشته و گاهاً تا ۵۰% محصول را تلف میکند. براثر این بیماری رشد برگها متوقف، برگها کوچ مانده، رشد شاخه کاهش مییابد. سفیدک سطحی معمولاً پاجوشها، شاخه یکساله، شاخه جوان، برگها، شکوفه ها و میوه سیب را مورد حمله قرار میدهد. از علائم بیماری میتوان بروز لکه خاکستری یا سفید کثیف در سطح زیرین برگها در اوایل فصل بهار اشاره نمود.

کاهش راندمان تولید و تشدید زنگار روی سیبهای حساس مانند رقم گلدن از دیگر علائم این بیماری میوه است. قارچ عامل بیماری ابتدا در شاخه جوان و انتهای شاخه  بزرگ و پاجوش ها ظاهر و سپس به شکوفه ها و خود میوه سرایت میکند. عضو مبتلا به بیماری میوه بوسیله قشر آردی برنگ سفید یا خاکستری که همان میسلیومهای قارچ، پوشیده میشود.

این قشر ابتدا در سطح تحتانی برگها ظاهر  و باعث ناصافی و پیچیدگی برگها میشود. بیماری در فاصله زمانی کوتاهی تمام سطوح برگها را احاطه میکند. برگهای مبتلا به بیماری طویلتر و بدون آنکه عرض آنها تغییر یابد. نسوج برگها ترد و شکننده بوده و رشد آنها متوقف و ریزش خواهند کرد. قسمتهای مختلف گلهای آلوده بصورت چروکیده درآمده و کاسبرگها نیز گوشتی و کلفت خواهد شد. عمل قارچی بیماری سفیدک سطحی در مرحله کنیدی به ایدیوم آردی معروف است.

 قارچ – بیماری میوه سیب و گلابی

قارچ با تولید رشته که به داخل نسوج گیاهی میفرستد. از شیره آنها تغذیه میکند اسپورهای تابستانه یا کنیدی فورهایی که از رشته  میسلیوم بوجود آمدند. هر کنیدی فور ممکن است بطور نا محدود کنیدی تولید نماید. کنیدیهای بعد از تماس با سطح میزبان اگر شرایط فراهم باشد. جوانه و رشد می نمایند. شیوع و خسارت قارچ عامل بیماری سیب در برخی مناطق به اندازه ای است. که مبارزه شیمیایی با آن الزامی میباشد.

باغداران تحت پوشش پروژه IPM براساس تجزیه و تحلیل کشت بوم، درختان آلوده به سفیدک را شناسایی و با استفاده از قارچ کشهای غیر شیمیایی کالیبان، کنترل می نمایند. همچنین آنها دریافتند که درختان سیب قرمز مورد حمله این بیماری قرار نمی گیرند. در مقابل آنها به بیرون از باغ و آتش زایی آنها در کاهش میزان آلودگی در بهار سال بعد بسیار موثر خواهد بود. همچنین با عواملی نظیر قطع و حذف پاجوشهای مبتلا به بیماری و احتراز هرس شدید سیب مبتوان تا حدود زیادی با این بیماری مقابله کرد.

بیماری گموز قارچی هلو و شلیل

اولین نشانه این بیماری ایجاد تاولهای به قطر ۶-۱ میلمتر روی پوست درختان پر رشدست. که عموماً عدسکی در وسط تاول وجود دارد. ایجاد تاول بعلت تقسیم غیر عادی سلولها در اثر وجود این عامل بیماری زاست. با برداشت لایه خارجی پوست بوسیله چاقو، بافتهای آلوده اطراف عدسک قابل مشاهدست. تاولهای بعد از آلودگی عدسک در ادامه فصل رشد یا در بهار سال بعد ظاهر شوند. تا پایان فصل رشد دوم، سطح نکروزه اطراف عدسک بزرگتر میشود. در این زمان تاولها کمتر قابل رویت میباشد.

از برخی از زخمهای نکروزه در سال دوم مقدار صمغ ترشخ میشود. زخمهایی که در سال دوم به بعد ظاهر میشوند. زخمهایی که در سال دوم به بعد ظاهر میشوند با تشکیل تاول گسترش یابند. احتمال آلودگی در درختانی که ضعیف و یا دچار تنش آبی هستند. بیشتر میباشد. در شدیدترین حالت، گموز باعث مرگ شاخه یا کل درخت میگردد. زمستان گذاری قارچ عامل بیماری روی پوستهای آلوده، شاخه های مرده و خشک انجام میگیرد.

جهت کنترل بیماری گموز قارچی باید به توصیه زیر توجه داشت

۱- چوبهای خشک را با هرس زمستانه حذف نمود تا از میزان اینوکولوم کاسته شود.
۲- محلول پاشی با سموم قارچ کش روی پوست درختان در طول دوره آلودگی.
۳- استفاده از ارقام مقاوم به بیماری.

بیماری پیچیدگی برگ هلو

پیچیدگی برگ هلو از شایعترین بیماریهای هلوست که بنامهای برگ پیچدگی، سوختگی برگ و تاول برگ هلو شناخته میشود. اگر چه این بیماری ابتدا روی برگها ظاهر میشود. اما در ادامه میتواند شکوفه ها، شاخه جوان و یکساله و میوه ها را به سرعت آلوده نماید. با ابتلای درخت به این بیماری برگها در اوایل تابستان ریزش و در تنیجه قدرت رشد درخت کاهش یافته و احتمال خطر سرمازدگی آن افزایش مییابد. علائم بیماری در اوایل بهار بر روی برگهای تازه باز و ظاهر میشود.

برگهای آلوده قرمز رنگ و ضخیم و به دور خود میپچند. عامل بیماری پیچیدگی برگ هلو قارچی بنام است. اسپورهای این قارچ در اواسط تابستان روی سطح برگهای آلوده تشکیل و گردی برروی برگها تشکیل خواهد شد. اسپورهای بیماری زا بوسیله باد و باران در تمام قسمتهای درخت پخش و در زیر فلس جوانه ها و نا همواری های پوست درخت مستقر و تمام فصل تابستان دوران سرما را در همان جا باقی میمانند.

در فصل همزمان با متورم جوانه هلو، اسپورهای این قارچ نیز جوانه و به داخل برگهای جوان نفوذ خواهند کرد. با یک بار سمپاشی در اواخر پاییز بعد از ریزش برگها یا در اواخر زمستان قبل از متورم جوانه ها میتوان از شیوع این بیماری جلوگیری نمود. از مهمترین قارچ کشهای مورد استفاده برای این بیماری میوه میتوان به کلروتالونیل و فبرام اشاره نمود.

رنگ درختان میوه هسته دار

بیماری میوه زنگ درختان میوه هسته دار اولین بار در بین سالهای ۹۰-۱۸۸۰ روی درختان هلو در ایالات متحده امریکا گزارش گردید. در حال حاضر این بیماری در سراسر جهان انتشار دارد. خوشبختانه خسارت آن چندان قابل توجه نمیباشد. در ایران بیماری مزبور از مناطق مختلف نظیر گرگان، اردبیل، رشت، بابل، کرج، اطراف تهران، اصفهان و… روی میزبانهای هلو، گوجه، آلو، بادام و زردآلو گزارش شدست. زنگ درختان میوه هسته دار معمولاً تا اواسط تابستان یا اوایل پاییز روی درختان ظاهر میشود.

نشانه های ظاهری بیماری بسته و بنوع میز بان و زمان آلودگی متفاوت میباشد. آلودگی بیشتر روی شاخه پایین و مخصوصاً پاجوش ها میباشد. نشانه بیماری میوه روی قسمت برگ، میوه، سرشاخه ها ظاهر میگردد. در مقابل برگ در درجه اول اهمیت قرار دارد. علائم بیماری روی برگها بصورت لکه گوشتدار و زرد رنگی در هر دو سطح برگ ظاهر و در ادامه در سطح تحتاتی این نقاط، جوشهای قهوه ای و اسپوردار قارچ تشکیل میشود. زنگ درختان میوه هسته دار بر اثر یک نوع قارچ هتروفیک ایجاد میشود.

تلیوسپور

در مرحله اول زندگی انگل روی گیاهان خانواده، الاله اتفاق می افتدو سپس قارچ تغییر میزبان میدهد. روی درختان میوه هسته دار انتقال یافته ودر واقع مرحله دوم زندگی خود را روی یک میزبان جدید میگذارند. جوشها یا پوستولهای اوردیومی قارچ در اواسط تابستان روز برگ درختان میوه هسته دار تشکیل میگردد. این جوشها برنگ قهوه ای و محتوی اوردسپور هستند. قدرت حیاتی اوردسپورها در شرایط طبیعی ۴۷ روزست.

تلیوسپورهای قهوه ای تیره رنگ قارچ در اوایل یا اواسط پاییز در داخل پوستولهای مذکور و روی برگهای که هنوزسبز هستند. تشکیل میشود. تلیوسپور از دو حجزه نامتساوی تشکیل یافته که حجزه زیرین استوانه ای و بیضی شکل و حجره بالایی کروی و عریضتر از حجره زیرین است.

عدم کشت گیاهان خانواده آلاله در مجاورت باغهای میوه هسته دار، شخم زمین باغ در اول زمستان که باعث دفن برگها و فساد مقدار زیادی از تلیوسپورها میگردد. راهکار مناسبی برای مقابله با این بیماری محسوب میشود. سمپاشی درختان در اوایل پاییز با محلول لایم سولفور ۶ درصد و تکرار آن در بهار به نسبت یک درصد توصیه میشود.

پوسیدگی قهوه ای و شانکر شاخه

زمانیکه دمگ میوه آلوده شود. قارچ عامل پوسیدگی قهوه ای، معمولاً در ساقه و شاخه  جوان منتشر و زخم بیضوی برنگ قهوه ای بنام شانکر بوجود میآید. این نواحی آلوده ممکن است توسعه یافته و بشکل کمربندی تمام ساقه را احاطه کند. پس از این مرحله، درحالیکه برگها به ساقه چسبیدند. انتهای شاخه خشک و میمیرند.

پوسیدگی قهوه ای به چهار صورت میوه را آلوده میکند.

۱- آلودگی یا بیماری میوه مرده که ریزش نکردند.
۲- میوه سبز.
۳- آلودگی میوه رسیده و در مرحله برداشت و پس از برداشت.

بعد از علمیات برداشت، میوه مومیای عامل مهم زمستان گذارنی این قارچ هستند. تحقیقات روی آلو نشان میدهد که تماس میوه سالم با میوه آلوده نیز میتواند میوه را مستعد به پوسیدگی قهوه ای نماید. آلودگی میوه رسیده قبل از برداشت محصول باعث بروز بیشترین خسارت بوسیله بیماری میشود. اولین نشانه آلودگی قبل از برداشت. توسط لکه قهوه ای رنگ سطحی و کوچک روی میوه است. پوسیدگی قهوه ای بطور کلی در میوه هلو نفوذ کرده و پخش میشود. میوه آلوده بحالت چروکیده و برنگ قهوه ای تیره و تا سیاه در می آیند.

بیماری میوه چسبیده به درخت یا روی کف زمین باشد. میوه مومیایی در بهار سال بعد در مرحله گلدهی هلو روی خاک تشکیل آپوتسیوم داده و اسپورهای آن در هوا آزاد و شکوفه هلو و سایر میزبانها را آلوده میکند. دمای مطلوب جهت ایجاد آلودگی ۲۵ درجه سانتیگرادست. رطوبت بالا نیز شدت بیماری را افزایش میدهد.

از ظهور علائم روی شکوفه ها و به دنبال آن روی ساقه، قارچ عامل بیماری اغلب بطور ناگهانی و سربع شروع به تولید اسپور میکند. تولید اسپور روز گلهای آلوده از اوایل خرداد تا شروع فصل خشک ادامه یابد. میوه رسیده نسبت به اسپور حساستر میباشند. جهت مقابله با این بیماری باید درختان را ۳-۲ بار در مرحله گلدهی و ۳-۲ بار قبل از برداشت با یک قارچکش محافظتی سمپاشی نمود.

درباره mipv

× ثبت سفارش